Sosyal medyada gördüğün 'mükemmel anneler', yorulmadan emziren, her gün organik püreli bebek maması yapan, hem kariyer sahibi hem de her an neşeli figürler — bunlar gerçekliğin filtre edilmiş bir versiyonu. Anne suçluluğu (mom guilt), kendinizi bu filtreli standartla kıyasladığınızda ortaya çıkan evrensel bir duygudur; iyi anneliğin göstergesi değil, aşırı beklentinin işaretidir.
Anne suçluluğu nereden gelir?
- Mükemmel annelik mitiyle gerçeklik arasındaki uçurum
- Sosyal medyanın yarattığı karşılaştırma döngüsü
- Çevrenin yargılayıcı yorumları
- Uyku yoksunluğuyla zayıflayan duygusal dayanıklılık
Başa çıkma stratejileri:
1. Duyguyu fark edin, ona inanmayın. "Suçluluk hissediyorum" ile "suçluyum" farklı şeylerdir. Duygu bir bilgi verir, kararları o vermez.
2. Yeterince iyi ebeveynlik kavramını tanıyın. Psikolog D.W. Winnicott'ın araştırmaları, çocukların 'mükemmel' değil 'yeterince iyi' bir anneye ihtiyaç duyduğunu gösteriyor.
3. Sosyal medyayı filtreleyin. Sizi sürekli yetersiz hissettiren hesapları susturun ya da takipten çıkın.
4. İç sesinize dışarıdan bakın. Aynı durumu yaşayan bir arkadaşınıza ne söylerdiniz? Kendinize de onu söyleyin.
5. Desteği kabul edin. Yardım istemek zayıflık değil, akıllılıktır.
Suçluluk duygusunuz yoğunlaştığında, günlük işleri yapamazsanız veya değersizlik hissiyle birleşirse bir psikolog ya da terapistle görüşmek faydalıdır.
Yalnız değilsiniz. Uzmana başvurmak güçlü bir adımdır. Acil ihtiyaç için 182 veya 112.